8 September - The 7 Rila Lakes 

Zo, dit was met het dagje wel... 😮‍💨 We vliegen natuurlijk de hele week al van hot naar her, genieten van alles en zijn reuze enthousiast, omdat we nu nog enigzins in de buurt waren van de Seven Rila Lakes besloten wie die vandaag te bezoeken. 😁 

Ik was gisteravond al wat moe en wist eigenlijk wel dat dit een zware dag zou gaan worden. Normaliter sta ik binnen een paar minuten naast mijn bed en ben ik meteen klaarwakker, vanochtend had ik eerst een sloot koffie en wat muziek nodig om weer bij de les te komen 😴 De rit er naartoe zou 2,5 uur duren dus hier had ik gelukkig alle tijd voor 🫡 

We moesten naar het Panichishte Resort omdat je daar een stoeltjeslift naar boven kunt nemen. Op maandagochtend plegen ze onderhoud aan de lift, daarom zouden we vanaf 12.30 uur daar terecht kunnen. Dat gaf ons mooi de tijd om eerst het Rila-Klooster te bezoeken, wat volgens Elsa maar een half uurtje van de stoeltjeslift verwijderd was. Dus wij met ons goede gedrag om 08.15 uur in de auto zodat we alle tijd zouden hebben. 🍀 

Rond 12 uur kwamen we aan bij het Rila-Klooster. Het wemelde er van de auto's en de bijbehorende mensen. Overal politiemannetjes langs de kant die zwaaiden met rode stop-bordjes om het vastgelopen verkeer te begeleiden. Wij kozen het hazenpad! Het was echt veel te druk en wij hadden toch nog een andere leuke activiteit op de planning. 

We typten de route in op Google Maps en toen bleek het nog eens 1 uur en 45 minuten rijden te zijn.... 😲 Hemelsbreed misschien een half uurtje afstand, maar we moesten blijkbaar toch om een berg heen rijden 😅 Om 14.15 uur kwamen we pas aan bij de stoeltjeslift... 6 uren gereden - achteraf gezien echt genoeg tijd om wakker te worden dus 😂 - ik was ondertussen alweer opnieuw moe joh 😜 

Een kwartiertje later werden we door 2 handige mannen in de lift "gegooid" 💪🏻 en begon onze tocht naar boven. De kabelbaan start op een hoogte van 1.520 meter boven de zeespiegel en brengt je naar zo'n 2.150 meter hoogte waar 2 nieuwe heren klaarstaan om je uit de gondel te "slingeren." Toch spannend maar echt geweldig! 💚 Het was zo ontzettend rustig terwijl we boven de wandelpaden, de heide en het bos zweefden! Helaas mochten we niet schommelen, wat Elsa trouwens helemaal niet erg vond. Toch stiekem wel blij dat ik die 630 meter niet hoefde te lopen, want dat was een behoorlijke klim geweest 😅 15 euro voor een retourtje is dan niets 😝

Omdat we al vrij laat waren, en de laatste lift om 18.30 uur terug ging, wisten we ook dat we maar een klein deel van het pad gingen doen. Het hoogste punt zit op 2.535 meter en overziet alle 7 van de meren. Dat blijkt echter wel een moeilijke klim te zijn door een heftig stukje ongerepte natuur. Ik heb tot het 1e meer gelopen en ben in totaal zo'n 120 meter geklommen en heb hele mooie uitzichtpunten bezocht. Het was flink rotsachtig met veel losse stenen. Als ik het met de Dolomieten 2 jaar geleden vergelijk? Wat ben ik dan trots op mijzelf! 

Elsa is doorgelopen naar het 2e en 3e meer terwijl ik lekker bezig was met foto's en filmpjes maken en de verschillende paden verkende. Heerlijk om de omgeving echt in me op te nemen! Soms heb ik het gevoel dat ik anders alleen naar de grond kijk om maar niet te vallen/ struikelen. Na een uurtje kwamen we weer samen, liepen samen het stuk weer terug en gingen terug naar beneden. De afdaling was erg koud zo hoog in de bergen. Het was zo'n 14 graden en dat was behoorlijk koud in alleen een shirt!

Ik kan niet uitleggen hoe fantastisch mooi deze omgeving is, je krijgt een indruk door de foto's en filmpjes te bekijken. Het was in 1 woord fantastisch! Ik blijf me verbazen hoe mooi Moedertje Natuur is en ben dankbaar om dit mee te mogen maken! Dat ik hiervoor in het totaal 8-9 uren in de auto heb gezeten en dit ontzettend vermoeiend was? Neem ik op de koop toe! 💚 #12.000stappen

Nog wat feitjes: De Rilameren zijn 7 bergmeren in het Rila Gebergte op zo'n 2.500 meter hoogte. Elk meer heeft een eigen naam gebaseerd op zijn vorm of karakteristiek, zoals ' de traan.' ' het oog,' en 'de tweeling.' De meren liggen als een keten met elkaar verbonden via kleine stroompjes en watervalletjes. In de winter vriezen de meren dicht, de muren van ijs kunnen wel 2 meter dik worden en blijven liggen tot mei / juni. De meren zijn onderdeel van het grootste nationale park van Bulgarije - HEt Rila National Park - wat is opgericht in 1992 en maar liefst 850 m2 groot is. Het park bevat unieke flora en fauna en heeft meer dan 120 gletsjermeren.

9 September - Een rondje Plovdiv 

Vanochtend was het dan ook echt tijd om even rustig aan te doen. Niet perse uitgeslapen maar wel goed geslapen. Om 8 uur eerst de wandelschoenen even aan en een rondje door de buurt gewandeld, per slot van rekening heb ik deze week nog maar amper gelopen 😜 

Bij thuiskomst hebben we een licht ontbijtje genuttigd en zijn toen in overleg gegaan, want wat zouden we vandaag gaan doen? We besloten om de auto even te laten voor wat hij is, die hebben we gisteren wel even genoeg gezien 😉 en liepen rond een uur of 12 het centrum van Plovdiv in. Vlakbij de brug was een oud eettentje waar we plaatsnamen voor de lunch. We kozen een plaatselijk gerecht waarvan we de naam niet konden lezen. Het zou een stoofpotje moeten zijn met sperziebonen.
De serveerster bracht ons een soort van rode, vettige soep met daarin sperziebonen. Heel vakkundig hebben we de bonen er uitgegeten, ik was niet dolenthousiast maar het was wel in te nemen. Toen de vrouw weer bij onze tafel kwam vroeg ze ons waarom we het niet helemaal hadden opgegeten. We probeerden haar fatsoenlijk duidelijk te maken dat de rode vettige substantie toch iets te veel van het goede was voor ons. Dat leek ze wel te begrijpen en ze zei dat ze op voorhand al een beetje bang was dat we dit plaatselijke gerecht niet konden waarderen. Dat viel gelukkig weer mee 😅 Een hele aardige dame die zich verder heel dienstbaar opstelde. Hup de trap weer op en toen eerst maar een koffie met een brownie gehaald 😂😋 

Daarna brachten we een bezoek aan het archeologische museum wat vol hing met gouden artefacten, sieraden en vele soorten geld vanuit de oudheid. Daarnaast was er een ruimte met Romeinse mozaïeken en beelden. Van speerpunten, helmen, armatuur, beeldjes, potten, pannen en oude lampen. In de laatste ruimte lieten ze zien wat ze in de afgelopen jaren verzameld hebben. Het was een hele grote en nette collectie met veel interessante vondsten en informatie. Wat mij met name bij is gebleven dat er 3 broers waren die tijdens het graven voor hun fabriek een 9-delige drinkset vond van 23-karaats goud (van in totaal zo'n 6,1 kilo). Ze schonken deze set aan de overheid. Wat hadden deze mannen ongelooflijk rijk kunnen worden zeg!

Na een kort wandelingetje kwamen we aan in het oude centrum van Plovdiv met het Romeinse Amfitheater. Het werd in de 1e eeuw na Christus gebouwd en het is ontzettend goed bewaard gebleven. In de zomer vinden er nu concerten en theaterstukken plaats. Wij besloten er niet naar binnen te gaan, we konden het vanaf boven goed genoeg zien.

Ook nog kort in een kerk geweest, om vervolgens terug te lopen naar het centrum van de stad om een paar kleine boodschapjes te doen. In het appartement alvast begonnen met onze spullen in te pakken en rond een uur of 9 nog een hapje gegeten bij "Happy" - een heel gezellig en sfeervol restaurant met ontzettend veel keuze! Het was heerlijk, zowel het eten als de cocktails! 🍹🍸

Toch weer 16.500 stappen op de teller. Morgen rijden we naar het oosten, de kust van Bulgarije. Op naar Sunny Beach! 🌞

10 September - Reisdag & aankomst Sunny Beach

Vanochtend zijn we vertrokken naar Sunny Beach! Het was zo'n 3,5 uur rijden. Gelukkig ging de rit vlot hoewel we zelf niet vooruit te branden waren. Rond half 2 kwamen we aan, hebben we ons geïnstalleerd in onze hotelkamer en probeerden we eerst even een uurtje te slapen. Toen dat niet wou, zijn we bij het zwembad gaan liggen om te relaxen. 

Rond een uur of 5 zijn we een hapje gaan eten aan de boulevard. Daarna het stappentotaal nog even verhoogd naar zo'n 12.500 terwijl we langs allerlei kraampjes, attracties, eetgelegenheden en bars liepen. Overal was wel iets te zien en er was veel live muziek. Niet al te laat terug naar het hotel gegaan, het wordt tijd dat we wat slaap inhalen 😉 Ik ben benieuwd wat we de komende dagen gaan beleven, het is heel wat anders dan het bergrijke westen. Toch doet het allemaal knus en gezellig aan! Dat de zee in de buurt is en het prachtig weer is (lees: dragelijke temperaturen) is al een pluspunt 🤗  

11 September - Nessebar 

Vandaag bezochten we Nessebar, een charmant stadje aan de Bulgaarse Zwarte Zeekust dat voelt als een openluchtmuseum. Zodra je over de oude weggetjes, van in beton gelegde stenen, naar het oude centrum wandelt, kom je overal overblijfselen tegen: Van Byzantijnse kerken tot stadsmuren uit de oudheid. In totaal telt de oude stad meer dan 40 kerken, waarvan sommige ruïnes zijn, maar nog steeds indrukwekkend.

De oude stad van Nessebar staat sinds 1983 op de UNESCO Werelderfgoedlijst. En terecht: de mix van architectuur uit verschillende periodes, de strategische ligging aan zee en het authentieke karakter maken dit stadje uniek. Nessebar is al meer dan 3.000 jaar oud en is oorspronkelijk gesticht door de Thraciërs onder de naam Mesembria. Het was later een belangrijke Griekse kolonie. Daarna kwam het in Romeinse, Byzantijnse en Ottomaanse handen. Het is een van de oudste continu bewoonde steden van Europa.

Leuk weetje: Nessebar staat ook bekend om zijn zachte zeezout en lokale rozenolieproducten.

Nessebar is een kleine stad met een groot verhaal. Of je nu komt voor de geschiedenis, het uitzicht op zee, of gewoon voor een ontspannen wandeling door een plek vol karakter — je zult niet teleurgesteld worden. Wij genoten van alle prachtige tentjes met hun houten hekken, pergola's met druiven, houten bierbanken en prachtige binnen of stenen pilaren. Er waren overal gezellige kraampjes en winkeltjes met souvenirtjes maar ook complete wijnwinkels. We probeerden lokale producten, wandelden door de straatjes en keken naar de oude gebouwen. Het was er niet ontzettend druk en de temperaturen waren goed te doen. Als je in de buurt bent? Zou ik Nessebar zeker niet overslaan ❤️

Later op de middag nog wat boodschapjes gedaan, fijn op ons balkon in de zon gezeten, uitgebreid gedoucht om daarna Sunny Beach nog even in te gaan voor het avondeten. Het was erg gezellig bij het steakhouse Colonel. Toch weer 18.700 stappen in the pocket 💪🏻 We boekten ook alvast een jeeptour voor zaterdag!! Zin in! 😁 Elsa gaat morgen duiken, ik ga nog even bekijken wat ik ga doen terwijl ze weg is.  

12 September - Sozopol 

Vanochtend, toen Elsa was vertrokken naar haar duikdate, ben ik in de auto gestapt en naar Sozopol gereden. Het was zo'n 75 minuten rijden. Volgens de foto's op Google Maps moet dit een prachtige kustplaats zijn en ik ben het daar mee eens! 😍😍

Ik kon de auto makkelijk kwijt en liep daarna langs allerlei straatjes met kraampjes richting de kustlijn. De stad is omringd door prachtige oude muren en omliggend een prachtige blauwe Zwarte Zee. De oude bouwstijl van de huizen en de statige rotspartijen langs de kust maken het geheel een prachtig plaatje waarvan ik echt heb genoten! Ik heb dan ook heerlijk rondgelopen en ben op plekken gaan zitten waar ik heerlijk tot mijzelf kwam. 🧘‍♀️

Ik was rond half 3 weer in het appartement bij Elsa. We hebben ons eerst even neer gegeven en hebben ons daarna klaargemaakt en zijn terug naar Nessebar gereden om daar een hapje te eten. Het begon net te onweren en bliksemschichten schoten hier en daar uit de wolken. Het was een prachtig gezicht omdat het water echt azuurblauw werd, een heel contrast met de donkerblauwe lucht.

Eenmaal terug in de hotelkamer hebben we onze spullen gepakt voor de jeepsafari morgen. Zin in!! Nu liggen we allebei lekker voor Netflix, tijd om even te chillen. 🤗 Toch nog 12.300 stappen vandaag ☺️ 

13 September - Jeep Safari 

Vanochtend werden we net na 9 uur opgehaald door een vrouwelijke activiteitenleidster en een mannelijke chauffeur. In de jeep zat al een wat jonger Duits stel en een stel van rond de 50 uit Dublin. We reden Sunny Beach uit, ze brachten ons naar het verzamelpunt waar nog meer jeeps stonden met hun enthousiaste reizigers. We kregen een korte uitleg over de omgeving en de invulling van de dag. Toen was het tijd om weer in te stappen en op pad te gaan, langs zand- en grindpaden, door de bergen en door het bos.

We reden nog maar net of er kregen een waterpistool in onze handen gedrukt. Er lagen voorin de auto ontzettend veel flessen water. Het was de bedoeling dat we de andere mensen in de jeeps nat zouden spuiten. NOU, dat was lachen, gieren en brullen 😂 De chauffeurs zorgden er natuurlijk voor dat de auto's naast elkaar gingen rijden, soms kwam het water van alle kanten. Toen sommige mensen het niet konden winnen, gooiden ze gewoon de inhoud van een volledige fles leeg op hun tegenstander. We waren echter gewaarschuwd: We zouden de dag niet droog doorkomen, dat hebben we geweten! 

Stop 1 - de walnotenboerderij Toen iedereen uitgestapt was, kregen we eerst een shotje met een gemixed drankje met munt en anijs. Niet helemaal mijn cup of tea, maar het was wel in te nemen. Toen was het tijd om met pijl en boog te schieten. Vóór mijn 1e keer ging het wel aardig, ik schoot mijn pijl meteen over het gebouwtje heen 😅 Het touwtrekken wat daarna kwam heb in even aan mij voorbij laten gaan. Elsa deed haar best voor 2 😁 We struinden nog even rustig om, aaiden de diertjes en gingen los op een aparte wipwap 😂 Ook mochten we nog wat champagne proeven en toen was het tijd om weer in te stappen en de waterpistolen te vullen. We kregen volle zakken met water in de auto gegooid, dus maakten wij ook ons eigen molotov boterhamzakjes 😂 ik wist niet dat ik zo blij kon worden van spelen met water 😝

Stop 2 was na een heerlijk hobbelige weg met vele tegenstanders om te verslaan. We stopten op een berg met een panoramisch uitzicht waar we Bulgaarse limonade kregen. 

Bij stop 3 gingen we schieten met een luchtbuks. Elsa schoot raak, ik niet. 

De laatste stop was bij een familie restaurant. Hier mochten we onze eigen spiezen met groenten maken en op hete kolen warm maken. Ook kregen we nog brood, aardappelen, vleesrolletjes en op elke tafel stond een fles bier. Naast het proeven van wijn kregen we als toetje meloen met 4 verschillende soorten honing (lavendel, munt, rozen en wilde bloemen). Daarna werd er nog een poging gedaan om ons aan het dansen te krijgen met lange rijen (een Bulgaarse dans wat lijkt op de polonaise), kringen, de macarena en de vogeltjesdans. Het was erg gezellig.

Het was ondertussen 3 uur geweest, dus tijd om afscheid te nemen van onze teamleden en chauffeur. Ze brachten ons naar het hotel waar we onze teamfoto maakten en afscheid namen. Het was een GE-WEL-DIGE dag, en dat voor 45 euro per persoon. Nu gaan we eerst onze kleren drogen 😉

14 September - Sunny Beach & Karaoke night! 

Vanochtend probeerde ik wat uit te slapen maar dat wilde niet echt vlotten. Elsa vertrok vroeg naar Sozopol voor een 2e duikpoging. Ik ben om 07.30 naar het ontbijtbuffet gegaan, heb de waterflessen gevuld en ben toen een stuk gaan wandelen over de boulevard. Lekker de winkeltjes afstruinen, lekkere cappuccino's gedronken en toen ik even bij de hoge golven ging kijken op het strand mocht ik met natte schoenen terug naar de hotelkamer 😂 Toch 8,5 kilometer gewandeld, een lekker begin van de dag. 

Terug op de kamer probeerde ik nog even te slapen, maar ook dat werkte niet door de housekeeping en de angst om Elsa voor een dichte deur te laten staan 😅 Dus alvast wat spullen uitgezocht, in mijn koffer gedrukt en fijn gedoucht. Toen Elsa terug was, hebben we ons opgetut en werd het tijd voor onze afscheidsavond in Sunny Beach! We zijn hier nog 2 nachten maar willen morgen niet te laat gaan slapen omdat we dinsdag weer naar Sofia terug moeten.  

We hebben een paar rondjes gedraaid in het reuzenrad, hebben nog om een trui gezocht voor Elsa en zijn toen gaan eten bij een gezellige tent aan de boulevard. Het was daar de hele avond "Happy hour" - je bestelt 1 cocktail en je krijgt er 2 😁🤗 yiehaaa!

Om 21.30 uur ging de karaoke los. Na 3 drankjes durfde Elsa het aan en moedigde mij aan om samen Country Roads te zingen. We moesten er even in komen, maar wat een adrenaline kwam er los!! Ik vind t echt altijd mega spannend om a la publiek te zingen.
Elsa beet het spits af en moedigde mij ook aan om het te doen. Nou... trillende handjes, benen als spaghetti en ik schat en hartslag van 150 😅😅 but we did it!! 🥰🥰🥰
Het was echt mega gezellig en de mede karaokenaars + publiek waren heel supportive! Naarmate de avond vorderde (en de drankjes maar bleven komen) werd iedereen steeds losser. Verrassend hoe een avond zo anders kan lopen dan je vooraf denkt.

We betaalden in totaal €90,- voor onze avondmaaltijd + 8 strawberrry daiquiri's, 2 mojito's, 2 sex on the beach en 4 tequila sunrise 😏😏 ongelooflijk ☺️ toch waren we niet smoor te krijgen 😜

Wat hebben we een machtige avond gehad!! Om 3 uur lagen we met een dikke glimlach in ons bed na te genieten ❤️ Een actieve dag met meer dan 25.000 stappen 💪🏻 We zetten onze wekkers uit en slaan morgen het ontbijt maar even over 😉

15 September - Varna & Obzor 

Rond een uur of 12 zijn we naar Varna gereden, zo'n 1,5 uur verderop en 1 van de grotere steden hier aan de kust. Als je Plovdiv gezien hebt en de afgelopen dagen hebt doorgebracht aan het levendige Sunny Beach, dan is hier vrij weinig te beleven. We hebben eerst geluncht, een orthodoxe kerk bezocht, zijn wat door het centrum gelopen en daarna bij een mooie strandtent geweest voor koffie en een traktatie.  

Op de terugweg nog een fijn plekje opgezocht langs de kust. Het was prachtig en heel rustgevend. Nog een klein stukje rijden in het donker en we waren weer terug bij het hotel. Hier tegenover een hapje gegeten en toen nog wat spulletjes ingepakt. Een fijne dag, gelukkig zonder kater 😉 en toch weer ruim 14.000 stappen. 

16 September - Terug naar Sofia 

Vanochtend om 8 uur de wekker, om 9 uur ontbeten en om 10.15 uur reden we weg van Sunny Beach, op naar Sofia!
Toch bijna 5 uurtjes onderweg geweest en ik merkte dat ik toch wel wat gaar was na 3,5 uur achter het stuur. Het appartement is gelukkig fijn en dicht bij het vliegveld. Toen hebben we de auto nog gewassen (geheel nieuw voor mij dat we dat zelf moesten doen), boodschappen gedaan en nog wat gegeten. Vroeg naar bed want vannacht om 04.00 uur gaat het wekkertje weer!

17 September - Op naar huis!
We leverden de auto in en werden met de shuttlebus terug naar het vliegveld gebracht. De vlucht verliep voorspoedig en we waren ongeveer 09.20 weer in Eindhoven. Het was toch wel een lange rit naar huis hoewel het wel fijn was om vroeg in de middag weer thuis te zijn. Deze keer geen katten om mij thuis te verwelkomen, dat was wel enorm wennen en stiekem was ik toch ook wel even heel verdrietig. Het is wat het is. Gelukkig heb ik een hele mooie reis om op terug te kijken waar ik erg dankbaar voor ben. Ik ben een tevreden mens ❤️

We hebben meer dan 4.000 kilometer gereden. Ik heb meer dan 210.000 stappen gezet - wat neerkomt op zo'n 140 kilometer aan gemeten stappen 😏💪🏻M'n totale aantal calorieën heb ik niet geteld 😜